کاری از فروشگاه آجا-آجا ویرایش و تایپ مجدد: سامان startak.iv@gmail.com
‫چی؟
‫سونمانی یونگ گفت که من شخصاً باید باج رو تحویل بدم؟
‫بله پدر
‫اون شرابش رو به صورت من پاشید ‫و با انواع توهین، ترگول ها رو تحقیر کرد.
‫عوضی متکبر!
‫ما در ظاهر به او تعظیم کردیم و اون ‫فکر میکنه که هیچکسی بالاترش نیست!
‫من یک گزارش از یانگجو دریافت کردم ‫ایی هگو و ارتشش به سمت یودونگ رفتن.
‫- این حقیقت داره؟ ‫- بله
‫یانگجو الآن کاملاً بی دفاعه.
‫بالاخره ایی هگو رفت...
‫وقت رو نباید تلف کرد. ما فوراً به شرق پیشروی میکنیم.
‫اما کاهان، ما نمیتونیم خطر کنیم. ممکنه ما ‫تمام ارتش مون رو ببریم و بعد ایی هگو برگرده.
‫درسته کاهان.
‫خردمندانه تر اینه که ارتش رو دسته بندی کنید ‫و در گروه های کوچک به سمت شرق پیشروی کنیم.
‫باشه.
‫هرکدوم از شما ارتش خودتون رو برمیدارید ‫و در مسیر های متفاوتی به سمت یانگجو میرید.
‫ما دوباره در سی کیلومتری شرق یانگجو جمع میشیم.
‫چشم کاهان
‫ایی هگو شاید رفته باشه
‫اما قبیله سوپجو دارن از بیرون یانگجو از شهر دفاع میکنن. ‫شنیدم که اونا رو نباید دستِ کم گرفت.
‫جای نگرانی نیست. ما خودمون ‫قبلاً کارشون رو یکسره کردیم.
‫کارشون رو یکسره کردین؟
‫منظورتون اینه که بر اونا پیروز شدین؟
‫ما اصلاً جنگی رو شروع نکردیم که پیروز بشیم.
‫دروازه های شهر دشمن چهارتاقه ‫و هیچ نگهبانی هم در شهر نیست.
‫ما از چی باید بترسیم؟
‫مبارزان ترگول، به سوی شرق حرکت کنید!
‫- ما با یک حمله، یانگجو رو میگیریم ‫- چشم کاهان
‫(قلعه آنسی)
‫ژنرال. ارتش ایی هگو، از رودخانه یوها عبور کرده.
‫وضع آذوقه های ما چطوره؟
‫از قلعه ی شین برامون آذوقه و تدارکات اضطراری فرستادین.
‫ارتش مون؟
‫قلعه های یودونگ و پکام چندین هزار سرباز کمکی فرستادن.
‫ما کاملاً برای مقابله با دشمن آماده ایم.
‫ایی هگو قلعه های دیگر رو نادیده ‫میگیره و مستقیماً به آنسی میاد.
‫همونطوری که ژنرال یانگ مانچون چندین سال پیش با ‫ارتش یک میلیونی تانگ جنگید، ما هم با دشمن مقابله میکنیم.
‫یادتون باشه.
‫در این زمان، به جای اجساد سربازان تانگی ‫اجساد سربازان کران دفن خواهند شد.
‫یادتون باشه که اینجا یودونگه و ما میتونیم هر ‫دشمنی رو با هرتعداد که باشن، شکست بدیم.
‫- فهمیدید؟ ‫- بله ژنرال
‫هیچ گزارش جدیدی نرسیده؟
‫ما هنوز هیچ خبری از برگشتن ژنرال گلسابیو نشنیدیم.
‫موندن شون خیلی داره طول میکشه... ‫میترسم هرگز دوباره پدرم رو نبینم.
‫برادر
‫زخم تون چطوره؟
‫اون بخاطر داروها و غذاهایی که ‫برای ما فرستادی، داره بهتر میشه.
‫چه اتفاقی داره در دنیای بیرون میوفته؟
‫بالاخره کران ارتشش رو به یودونگ فرستاد.
‫منظورت اینه که کران ها یه جنگ راه انداختن؟
‫این تقصیر هیچکسی نیست.
‫هم کران و هم یودونگ برای بقا ‫و پایداری باید اینکارو میکردن.
‫ما میتونستیم با هم در آرامش و صلح زندگی کنیم! این ‫حرص کران هاست که این جنگ و خشونت رو راه انداختن.
‫برادر!
‫من هرکاری میتونستم کردم.
‫من دوباره به دیدن تون نمیام.
‫ممنونم.
‫من فقط به آخرین خواسته ی پدربزرگم وفادار بودم
‫تو ممکن بود بخاطر نجات من ‫همه چیزت رو از دست بدی.
‫چرا بخاطر نجات من، اینکار ها رو انجام دادی؟
‫من دوباره بهتون کمک نمیکنم
‫لطفاً به محض اینکه حالتون خوب شد ‫یانگجو رو ترک کنید.
‫برای امروز ازت ممنونم. میتونی بری و استراحت کنی.
‫ژنرال ژنرال!
‫منم میخوام بدونم.
‫شما کسی نیستید که به پدر و کشورتون خیانت کنید.
‫چرا اینکارو کردین؟
‫کی هستین؟
‫مدت زیادی گذشته.
‫تو باید بدونی اون کجاست.
‫ژنرال تجونگسان کو؟
‫اگه اون مُرده، باید بدن اش رو پیدا کنم.
‫زودباش به سؤالم جواب بده.
‫ژنرال کجاست؟
‫شاهزاده گومی کسیه که جون ژنرال تجونگسان رو نجات داد.
‫پس زودباش شمشیرت رو غلاف کن.
‫این حقیقت داره؟
‫مه چون، جاشونو بهشون نشون بده.
‫اگه این یک حیله باشه، این مرد رو هرگز نخواهی دید.
‫زخم ژنرال تجونگسان بهبودی ‫نیافته. ازشون مراقبت کنید.
‫- برادر تو هنوز اونقدر خوب نشدی که بتونی حرکت کنی ‫- یه جنگ داره در یودونگ آغاز میشه.
‫- من کار های زیادی دارم که انجام بدم ‫- اما اگه زخمت عفونت کنه...
‫- تو ‫- عمو!
‫گلسابیو و گوم نان هستن!
‫- ژنرال ‫- چطوری ما رو پیدا کردین؟
‫شنیدم که زخمی شدین.
‫- من حالا دیگه خوبم ‫- بذارید بهتون کمک کنم
‫گومی باید درباره ی من گفته باشه بهتون.
‫اون جون منو نجات داد.
‫اون چیزی هم بهتون گفته؟
‫من خیلی سؤال ازش پرسیدم اما اون هیچکدوم ‫رو جواب نداد. اون شخص خیلی توداریه.
‫بیاید بریم.
‫کی اونجاست؟ گومی تویی؟
‫بله مادر.
‫تو کل روز رو کجا بودی؟
‫چیزی میخواستی به من بگی؟
‫من پیش ژنرال تجونگسان بودم.
‫- یعنی تو... ‫- بله
‫من ژنرال تجونگسان رو نجات دادم.
‫نمیخواید بپرسید چرا؟
‫چرا؟
‫- دلیل خاصی برای اینکارت داشتی؟ ‫- مادر
‫منم نمیخواستم ژنرال تجونگسان کشته ‫بشه، مطمئنم تو هم نمیخواستی.
‫میفهمم چه احساسی داری.
‫اما اگه پدر بفهمه، منو میکشه.
‫تو هیچکاری نکردی.
‫اگه تو با کسی درباره ی این حرف ‫نزنی، هیچکسی هم نمیفهمه.
‫اما این باید آخرین بارت باشه
‫تجویونگ و مردم گوگوریو و همه ی ‫اینا رو فراموش کن. فهمیدی؟
‫تمام روابط عاطفی نسبت به گوگوریو رو قطع کن.
‫چرا جوابمو نمیدی؟
‫من هرطوری که شما بخواید عمل میکنم مادر.
‫یعنی ژنرال تجویونگ اینقدر برات مهمه؟
‫قول و قرارت با او اینقدر مهم بود که برای ‫پایبندی بهش، از پدرت سرپیچی کردی؟
‫بله مادر...
‫من احساسات خیلی عمیقی نسبت به ژنرال تجویونگ دارم.
‫گومی...
‫اما حالا وقتش نیست.
‫من چطور میتونم بهش احساسی داشته باشم ‫وقتی که بزرگترین دشمنِ پدرمه؟
‫من یک شاهزاده کرانی هستم و در کران بزرگ شدم.
‫من در مدتی که پدرم در یانگجو ‫نیست، از اینجا محافظت میکنم.
‫من به دنیا اومدم که برای شما، پدر و کران زندگی کنم و بمیرم.
‫پس دیگه مشکلی نداریم. من نگران نیستم.
‫حالا برو و کمی استراحت کن.
‫چشم مادر
‫متأسفم گومی.
‫بخاطر این درد و رنج ات متأسفم...
‫شما نمیدونید ما چقدر خوشحالیم که شما زنده اید.
‫- متأسفم که نگران تون کردم ‫- نه ژنرال
‫در حقیقت زنده بودن شما ‫یعنی زنده ماندن اُمید مردم.
‫ارتش ایی هگو تا حالا باید به یودونگ رسیده باشه.
‫ما هم آماده ایم که اینجا رو ترک کنیم ژنرال.
‫برگشتن ما به یودونگ هیچ فایده ای نداره.
‫اما اینجا هم نمیتونیم بمونیم.
‫این ممکنه یک فرصت خدادادی باشه.
‫ما میخوایم بقیه مردمی که اینجان رو با خودمون ببریم.
‫نظارت بر مردم باید بخاطر جنگی که ‫درگرفته، خیلی کم شده باشه.
‫با وجود گلسابیو و گوم نان و شماها ‫اینکار غیرممکن نیست.
‫فکر خیلی جسورانه ایه!
‫و حالا هم که بیشتر مردم در اردوگاه های بیگاری ‫جمع شدن، ما نیاز به جمع کردن شون نداریم.
‫منم پیشاپیش به بقیه مردم خبر میدم.
‫اما ما سرباز و نیروی کافی برای ‫بردن مردم با خودمون نداریم.
‫ما ممکنه خودمونو در خطر بزرگی بندازیم.
‫درست میگی. ما نیاز به کسی داریم که بهمون کمک کنه.
‫- شخص خاصی رو درنظر دارین؟ ‫- گومی
‫اگه کسی بتونه ما رو از اینجا خارج کنه، اون گومی ــه.
‫امروز من، کاهان های قبیله سوپجو، مورد اعتمادترین ‫قبیله ی کران رو دعوت کردم.
‫همونطوری که میدونید، بیشتر نیرو های ‫کران برای تصرف یودونگ رفتن
‫و امنیت یانگجو به دست شما برادران سپرده شده.
‫امیدوارم شما منو در کارِ بزرگِ تصاحب جهان، یاری کنید.
‫- ما به شما اعتماد داریم و دنبالروی تون هستیم اعلاحضرت. ‫- اعلاحضرت لطف تون مستدام.
‫ممنونم.
‫ممنونم برادران!
‫ژنرال
‫- منظورتون اینه که قبیله سوپجو با ترگول ها متحد شدن؟ ‫- مواظب حرف زدنت باش
‫اگه نمیخوای به عنوان بزرگترین احمق ‫جهان در تاریخ اسمت ماندگار بشه!
‫متأسفم ژنرال
‫اما این واقعاً حقیقت داره؟
‫قبایل کوچک اغلب به طرفی میرن که ‫زنده بمونن و جونِ سالم به در ببرن.
‫اما اونا با کُران ها، متحدین جاویدان هستن.
‫اونا خیلی از ترگول ها میترسن و حالا که اونا شنیدن تانگ هم ‫باهاشون متحد شده، چطور ممکنه به کران ها وفادار بمونن؟
‫درست میفرمایید ژنرال.
‫راستی ما کِی از اینجا میریم؟
‫بزودی ایی مون و ارتش تانگ با ترگول ها به اینجا میان.
‫خب پس؟
‫من قصد دارم خودم این جنگ رو رهبری کنم.
‫نمیتونم بذارم موکچو مردی باشه ‫که کران ها رو نابود میکنه.
‫البته که نه
‫به هرحال خیلی دلم میخواد بدونم ‫در یودونگ داره چه اتفاقی میوفته.
‫جنگ بین تجویونگ و ایی هگو...
‫زمانی به تجویونگ اژدهای شرق ‫و به ایی هگو ببر غرب گفته میشد.
‫بله...
‫رقابت بین یک ببر و اژدها... این جنگ باید تماشایی باشه.
‫بله واقعاً همینطوره!
‫برادر زود بیا.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫- ایی هگو با یک ارتش بزرگ رسیده ‫- اونا دارن در کوهستان چوپیل اردوگاه میزنن
‫ارتش شون بزرگتر از اونیه که من انتظار داشتم.
‫این ارتشی قدرتمنده که در فتح جنوب غربی حتی یک شکست ‫هم نخورد و احتمالاً اونا حتی قوی تر از قبل هم شدن.
‫ما یودونگ رو با 30 هزار نفر گرفتیم ‫از هیچی ترس نداریم.
‫علاوه بر این، اینجا خانه ی ماست. ‫این یک برتری بزرگ محسوب میشه.
‫- همونطوری که دستور دادم، چاه ها رو کَندید؟ ‫- بله ژنرال
‫حتی اگه با منجنیق و وسایل آتش پرتاب کن ‫هم حمله کنن، ما میتونیم جلوشونو بگیریم.
‫ما موفق شدیم اینا رو به اینجا بکشیم پس تنها کاری ‫که باید انجام بدیم، اینه که توی این جنگ پیروز بشیم.
‫ما اونا رو نابود میکنیم...کران و ایی هگو بخاطر ‫خیانت به اعتمادِ ما، بخشیده نخواهند شد
‫ژنرال...اون قلعه ی آنسیه.
‫اونا به طور محکم دروازه هاشون رو می بندن ‫و آماده ی یک جنگ محاصره ای میشن.
‫اگه مراقب نباشیم، ممکنه تمام آذوقه هامون رو تمام کنیم ‫و در پایان مجبور بشیم دست خالی به یانگجو برگردیم.
‫فعلاً بذارید سربازان و اسب ها استراحت کنند.
‫ما کمی استراحت میکنیم که خستگی راه از تن مون بیرون بره ‫بعدش با تمام قوا حمله میکنیم.
‫چشم ژنرال!
‫شما برای تصاحب سرزمین، باید ‫این مانع بزرگ رو از سر راهتون بردارید.
‫گفتی قبر پدر من در قلعه ی آنسیه؟
‫احتمالاً بخاطر غفلت و عدم رسیدگی بهش تا ‫حالا باید علف های هرز اونو پوشونده باشن.
‫نمیدونی چقدر من منتظر این روز بودم.
‫منم هیچی بیشتر از این نمیخوام که ببینم شما بالای ‫سر قبر پدرتون، شراب ادای احترام براشون میریزید.
‫من تجویونگ رو با دستانِ خودم میکشم ‫و انتقام مرگ پدرم رو میگیرم.
‫- هوک سودول، سه هزار از بهترین سربازان مون رو جمع کن ‫- میخوای با سه هزار نفر چیکار کنی؟
‫من امشب به کوهستان چوپیل میرم.
‫شما میخواید از قلعه برید بیرون؟
‫اونا هرگز انتظار اینکه ما اول بهشون حمله کنیم رو ندارن.
‫اما شما با 10 ها هزار سرباز دشمن ‫درگیر هستید. سه هزار نفر کافی نیست.
‫سه هزار نفر باید برای اینکه بیشترین ضربه رو بهشون وارد ‫کنم و کمترین زخمی رو داشته باشم، مناسب باشه.
‫اگه میخواید برای تضعیف روحیه شون اینکارو بکنید این ‫کار شدنیه اما خیلی خطرناکه که خودتون به اونجا برید.
‫شما اینجا بمونید و اینکارو به ما بسپارید.
‫نه. اعتماد و جرئت بزرگترین سلاحیه که ما دربرابرشون داریم.
‫من برای بالا بردن روحیه ی سربازان مون ‫خودم اینکارو میکنم.
‫دشمنان زیادی در گذشته برای گرفتن قلعه ‫آنسی در کوهستان چوپیل اردوگاه زدن.
‫در کل یودونگ، کوهستان چوپیل تنها جاییه ‫که گوگوریو به دشمنانش اجازه توقف داده.
‫اما حالا وضع فرق کرده.
‫من دیگه اجازه نمیدم دشمن در کوهستان چوپیل بمونه!
‫اونایی که میخوان انتقام بگیرن، دنبال من بیان!
‫ما به مرکز فرماندهی شون میریم. ‫با علامتِ من فوراً عقب نشینی میکنید.
‫- مفهومه؟ ‫- چشم ژنرال.
‫ژنرال، شما باید استراحت کنید.
‫تو برو بخواب.
‫ژنرال! ژنرال!
‫ما تحت حمله هستیم! تجویونگ به ما حمله کرده.
‫تحت حمله؟
‫- منظورت اینه که از شهر بیرون اومدن؟ ‫- بله رزم آرا
‫اگر تجویونگ خودش به اینجا اومده
‫پس منم میرم و خودم میکشمش!
‫- برید به ژنرال کمک کنید، یالا ‫- چشم رزم آرا...بریم!
‫غیرممکنه...
‫اونا ما رو غافلگیر کردن.
‫من هرگز فکر نمیکردم تجویونگ حمله کنه.
‫بیاید جلو!
‫همتونو میکشم!
‫پدرم...تو با پدرم چیکار کردی؟
‫مطمئنم تا حالا حیوانات خوردنش!
‫ایی هگو ای عوضی!
‫- من اونو کشتم تا انتقام مرگ پدرم رو بگیرم ‫- خفه شو!
‫تو دیگه یک مرد مُرده ای!
‫- عوضی لعنتی تو هم اینجایی! ‫- هوک سودولِ احمق!
‫- ایندفعه تو رو میکشم! ‫- باشه زودباش بیا جلو!
‫ای احمق!
‫چی؟ احمق؟
‫عوضی!
‫ژنرال!
‫ژنرال، سربازان کران دارن میان. ما باید عقب نشینی کنیم.
‫برادر! بیا بریم!
‫تو هیچ جا نمیری عوضی!
‫عوضی لعنتی!
‫ژنرال، ما باید بریم! اگه یک لحظه ‫دیر کنیم، ممکنه همگی بمیریم.
‫- عقب نشینی کنید! شیپور ها رو بزنید! ‫- چشم ژنرال
‫عقب نشینی!
‫دفعه بعد اینقدر خوش شانس نخواهی بود.
‫برید دنبالشون! نذارید فرار کنن!
‫هرگز توی خواب هم نمیدیدم که ‫تجویونگ اینجوری به اردوگاه مون حمله کنه.
‫ما هزاران کشته و زخمی داریم.
‫ژنرال شما باید برید داخل.
‫فوراً اردوگاه رو بازسازی میکنیم.
‫نیازی به بازسازی نیست.
‫دستورم رو به سربازان ابلاغ کنید!
‫ما همین حالا با تمام قوا به قلعه ی آنسی حمله میکنیم!
‫ژنرال!
‫برج های متحرک، منجنیق و دژکوب ها رو بیارید.
‫ما این جنگ رو با حمله های آتشین ‫و انفجاری شروع خواهیم کرد.
‫بالاخره با تمام قوا حمله کردن.
‫بیاید!
‫من همتونو میکشم!
‫همتون رو!
‫امروز علیاحضرت روی پا و خوشحال هستن.
‫- بله همینطوره ‫- حضورمون رو اعلام کن
‫سرورم، مقامات میخوان شما رو ببینن.
‫- بفرستشون داخل ‫- چشم علیاحضرت
‫بفرمایید.
‫خوش اومدین.
‫من همین حالا خبر هایی درباره یودونگ شنیدم.
‫بینِ تجویونگ و ایی هگو نبرد عظیمی درگرفته.
‫بله سرورم.
‫هردو طرف خسارات زیادی متحمل شدن.
‫ما ایی هگو و تجویونگ رو به حال خودشون ‫میذاریم که همدیگه رو نابود کنن.
‫موکچو چی شد؟
‫اون و ارتشش حالا باید نزدیک یانگجو باشن.
‫بالاخره همه چیز داره وفق مرادم پیش میره.
‫یانگجو بدونِ ایی هگو، بی دفاعه.
‫سرورم، خوشحالم که موکچو میخواد یانگجو رو بگیره
‫اما میترسم با اینکار بذاریم موکچو قدرتمندتر بشه.
‫برای همینه که ژنرال سورینگی ‫ایی مون رو پیش اونا فرستاده.
‫علاوه بر این، من با موکچو وصلت کردم ‫هرچند که اون شاهزاده، شاهزاده ی واقعی نبود.
‫ترگول ها به این زودی به من خیانت نمیکنن.
‫واقعاً خوشحالیم که صدای خنده ی شما رو ‫میشنویم. خنده ی شما قصر رو شاد و سرزنده میکنه.
‫من بخاطر وحشی هایی که در شمال ‫هستن، کمی افسرده و نگران شده بودم.
‫زمانی که ایی هگو، موکچو و تجویونگ نابود بشن
‫زندگی من یک بهار دوباره رو خواهد دید و سرحال خواهم شد.
‫سرورم، عمرتان طولانی باد!
‫علیاحضرت، عمرتان طولانی باد!
‫عمر طولانی...بله من برای اینکه این کشور صلح ‫و رفاه پیدا کنه، باید زندگی طولانی داشته باشم.
‫عمر من باید طولانی باشه...
‫هرچی بیشتر نبرد ادامه پیدا میکنه ‫مردم بیشتر رنج میکشن.
‫وضع دشمن چطوره؟
‫وضعشون اگه بدتر از ما نباشه، بهتر که نیست.
‫ما در جنگ هستیم و باید پیروز اش باشیم.
‫اما باعث تأسفه که داریم بیشتر از اون ‫چیزی که انتظار داشتیم، تلفات میدیم.
‫ما مجبوریم سلاح های انفجاری مون رو تعمیر و مجروحان ‫رو درمان کنیم. شاید هم بهتره چند روزی استراحت کنیم.
‫نه! ما امشب دوباره حمله میکنیم!
‫بدونِ حتی یک روز استراحت؟
‫ارتش ما خیلی بزرگتر از اون هاست.
‫اگه ما خسته ایم
‫پس اونا حتی بیشتر از ما خسته ترن.
‫اما ژنرال، بخاطر روحیه ی سربازان هم که شده...
‫ساکت شو!
‫فوراً برای نبرد آماده بشید
‫ما تا دروازه ی شهر رو نگیریم ‫استراحت نمیکنیم!
‫ژنرال! ژنرال!
‫ژنرال!
‫یک گزارش نگران کننده از یانگجو رسیده.
‫گزارش نگران کننده؟
‫اصلاً خودتونو نگران نکنید.
‫موکچو با یک ارتش بزرگ با یانگجو پیشروی کرده.
‫موکچو و ارتشش؟
‫منظورت اینه که ترگول ها به یانگجو حمله کردن؟
‫بله ژنرال!
‫اعلاحضرت!
‫- اعلاحضرت! ‫- پیشروی ترگول ها حقیقت داره؟
‫بله
‫اونا در 30 کیلومتری یانگجو اردوگاه زدن.
‫منظورت اینه که روابط دوستانه اونا دروغ بوده؟
‫ما گول خوردیم!
‫اونا ما رو فریب دادن تا سربازان ما رو دست به سر کنن!
‫ارتش شون چقدره؟
‫حداقل باید صدهزار نفر باشن.
‫چی؟ صد هزار نفر؟
‫اونا با یک ارتش صدهزار نفری به اینجا اومدن؟
‫بله اعلاحضرت!
‫فوراً ژنرال ایی هگو رو فرابخونید.
‫ما برای متوقف کردن دشمن بهش نیاز داریم.
‫زودباشید! ایی هگو رو فرا بخونید!
‫حداقل 10 روز طول میکشه تا اون برگرده.
‫خوشبختانه قبیله سوپجو حدود سه هزار سرباز داره.
‫با تلاش و تمرکز باید بتونن 10 روز ترگول ها رو نگه دارن.
‫زره و شمشیرم رو بیارید!
‫من خودم تا برگشتن ایی هگو، جلوی دشمن رو میگیرم.
‫(خارج از یانگجو: اردوگاه ترگول)
‫کاهان!
‫کاهان، ما این اطراف چند مرد مشکوک رو گرفتیم.
‫مرد مشکوک؟
‫جاسوسان کران هستن؟
‫فکر میکنم همینطوره.
‫- بکشیدشون ‫- چشم کاهان
‫ایی مون...منم سورینگی!
‫این حرومیا میخوان منو بکشن!
‫ایی مون! ایی مون!
‫ژنرال ایی مون! کمک مون کن!
‫ژنرال. صدای ژنرال سورینگی بود!
‫فوراً برو ژنرال رو بیار!
‫چشم ژنرال!
‫- بفرمایید داخل ژنرال ‫- آه واقعاً تحقیرآمیزه
‫ژنرال! چه اتفاقی افتاد؟
‫شما رو برای چی بستن؟
‫ما بهشون گفتیم کی هستیم ‫ولی باورشون نشد!
‫- زودباش منو باز کن ‫- چشم ژنرال
‫ما نزدیک بود یک اشتباه بزرگ بکنیم!
‫میخندی؟
‫چطور میتونی وقتی که نزدیک بود من بمیرم، بخندی؟
‫افراد من اشتباه کردن. لطفاً عصبانی نباشید.
‫خب وضع کران ها چطوره؟
‫هونگ پیا، تو بهشون بگو.
‫متحدشون قبیله ی سوپجو داره از ‫پشت شهر یانگجو دفاع میکنه.
‫اونا به زودی به اینجا میان که تسلیم بشن
‫ما باید فوراً بعد از اینکه تسلیم شدن ‫با تمام قوا حمله کنیم.
‫باورم نمیشه که اونا قبیله سوپجو ‫رو برای دفاع از شهر گذاشتن.
‫اونا محافظت از ماهی رو به یک گربه سپردن.
‫برید کنار!
‫از سر راه برید کنار!
‫برادر!
‫چرا شما هنوز توی یانگجو هستید؟
‫من میرم سراصل مطلب.
‫باید مردم گوگوریو رو هم با خودمون ‫ببریم. تو به ما کمک میکنی؟
‫ما میتونیم کسانی که در اردوگاه ‫بیگاری هستن رو با خودمون ببریم
‫اما ما و مردم برای خروج از شهر به کمک نیاز داریم.
‫به ما کمک کن که از شهر خارج بشیم
‫میدونم که میتونی بهمون کمک کنی.
‫شما سربازی برای محافظت از مردم دارین؟
‫فقط همین چند نفری هستیم که توی اتاقیم.
‫اگه ترگول ها بهتون حمله کنن
‫همه تون کشته میشید.
‫بردنِ مردم رو فراموش کنید.
‫من وقت اینکارها رو ندارم!
‫ما نمیتونیم بذاریم مردم مون اینجا بمیرن
‫لطفاً اینبار هم بهمون کمک کن.
‫درمدتی که اونا در یانگجو هستن
‫مردم کران هستن نه گوگوریو.
‫اگر این کشور نابود بشه، اونا میمیرن
‫و اگر این کشور سرپا بمونه، اونا هم زنده میمونن.
‫چرا درخواست ملتمسانه ی ما برای کمک رو نمیپذیری؟
‫به یودونگ برگردید.
‫وگرنه من شما رو به عنوان جاسوس ‫تلقی و دستگیرتون میکنم.
‫تو نمیفهمی...باید به گوگوریو کمک کنی.
‫گفتم نه!
‫تو میدونی کی هستی؟
‫- تو... ‫- پدرم داره با ژنرال تجویونگ میجنگه، فهمیدی؟
‫متأسفانه ما چاره ای جز اینکه ‫از بردن مردم منصرف بشیم، نداریم.
‫ممکنه وقتی که ترگول ها حمله کردن، اونا کشته بشن.
‫اما هیچ راهی برای بردنشون وجود نداره
‫ما نمیتونیم منصرف بشیم
‫باید راهی برای نجات شون پیدا کنیم.
‫کیا هنوز نیومدن؟
‫مبارزان قبیله سوپجو که دارن از مرز بیرونی شهر دفاع میکنن.
‫اونا بزودی میرسن اعلاحضرت.
‫اعلاحضرت! اعلاحضرت!
‫- بدبخت شدیم! ‫- بدبخت؟
‫قبیله های سوپجو به ما خیانت کردن!
‫خیانت؟ بیشتر توضیح بده
‫اونا تسلیم ترگول ها شدن.
‫چی؟ تسلیم شدن؟
‫یعنی میگی که مرز بیرونی شهر به دست موکچو افتاده؟
‫ما مبارزان قبایل سوپجو به کاهان موکچو قول وفاداری میدیم!
‫ما قول وفاداری میدیم!
‫ارتش آماده ی عقب نشینی کردنه.
‫اگه تأخیر کنیم ممکنه یانگجو نابود بشه.
‫واقعاً بخشکه شانس که نتونستم تجویونگ رو بکشم.
‫و از این بیشتر خون ام به جوش میاد که با افتادن ‫در دام سورینگی، کشور رو به خطر انداختیم.
‫شکست های شما تقصیر منه که ‫نتونستم درست بهتون کمک کنم.
‫این خشم تلخ رو به یاد داشته باش
‫من وقتی که موکچو رو بکشم
‫برمیگردم که دوباره با تجویونگ بجنگم.
‫بله باید همینکارو بکنید.
‫اما حالا به سربازان دستور عقب نشینی بدید.
‫ایی هگو شروع به عقب نشینی کرده.
‫پس باید حقیقت داشته باشه که یانگجو محاصره شده.
‫ما پیروز شدیم!
‫از قلعه ی آنسی محافظت کردیم!
‫فوراً خبر پیروزی مون رو به سربازان اعلام میکنم!
‫- بریم تونگسو ‫- چشم ژنرال
‫صبرکنید!
‫این جنگ هنوز تموم نشده.
‫منظورتون چیه؟
‫اونا به خواستِ خودشون به یودونگ اومدن
‫اما اونا نمیتونن همینجوری ترک اش کنن.
‫ژنرال...
‫اگه ایی هگو به موقع به یانگجو برنگرده
‫کران نابود میشه.
‫شما میخواید کران نابود بشه؟
‫ژنرال.شما واقعاً اینو میخواید؟
‫دستورم رو به سربازان ابلاغ کنید!
‫ما میریم دنبال شون!
‫کران ها رو نابود میکنیم و ایی هگو رو میکشیم.
کاری از فروشگاه آجا-آجا ویرایش و تایپ مجدد: سامان startak.iv@gmail.com